Piosenka z tekstem

Strona poświęcona piosence literackiej. Artykuły, relacje z koncertów i opracowania piosenek, których wymiar między konkretem a przestrzenią jest zupełnie niepojęty.

Tylko się pierwszy raz daj objąć
A niech już sobie krytyk kracze!
Choć mnodzy wciąż to z Tobą robią
Daj wierzyć – zrobię to inaczej Jacek Kaczmarski – Do muzy suplikacja przy ostrzeniu pióra

Blog: Historia w piosence

Uwadze miłośników historii polecamy nową funkcję na PzT – kalendarium piosenek inspirowanych wydarzeniami historycznymi: Historia w piosence. W rocznice poszczególnych wydarzeń odpowiednia piosenka jest wyświetlana na stronie głównej jako „piosenka dnia”.

Luki w kalendarium będziemy uzupełniać na bieżąco – prosimy o zgłaszanie sugestii i uwag w komentarzach!

Skomentuj.


Dodany 08.09.2018 przez DX

Ostatnie komentarze

Portale społecznościowe

Nadchodzące wydarzenia

Ofiarowanie

Utwór inspirowany jest ostatnim filmem Andrieja Tarkowskiego pt. Ofiarowanie. Zrealizowane w Szwecji w 1986 roku dzieło stanowi swego rodzaju duchowy testament twórczy wybitnego rosyjskiego reżysera.

Fabuła opowiada o pięćdziesięcioletnim Aleksandrze – zadeklarowanym ateiście, byłym aktorze, a obecnie krytyku literackim i teatralnym, który mieszka ze swoją rodziną nad brzegiem morza, na szwedzkiej wyspie Gotlandia. W trakcie przyjęcia z okazji urodzin Aleksandra on i zaproszeni goście są świadkami telewizyjnej zapowiedzi nadciągającej wojny światowej i związanej z nią nuklearnej zagłady. Podczas gdy wszystkich ogarnia panika i zwierzęcy strach, niewierzący Aleksander zwraca się do Boga i ofiarowuje Mu samego siebie w zamian za spokój i życie rodziny:

Oddam Ci wszystko, wszystko co mam, porzucę swoją rodzinę, którą kocham, spalę swój dom, wyrzeknę się Malca, stanę się niemy (...) tylko spraw, by wszystko było tak, jak przedtem, tak jak dziś rano, tak jak wczoraj (...) Pomóż, Panie, a ja uczynię wszystko, co Ci obiecałem!

Finałowe sceny pokazują drogę, jaką Aleksander przebył, aby doznać kontaktu z Absolutem i oczyszczenia z ziemskich, materialnych zobowiązań. Monumentalne, ostatnie ujęcie w twórczości Tarkowskiego jest metaforą nawrócenia i odnowy duchowej, do których reżyser nawoływał w swoich filmach i które wskazywał jako najważniejszy element naszego człowieczeństwa.

Ofiara