Piosenki

Próba zebrania w jednym miejscu wysokiej jakości opracowań; ze szczególnym uwzględnieniem materiałów wcześniej niedostępnych lub rozrzuconych w różnych miejscach Internetu i prywatnych zbiorach.

Mój rynsztok, mieszczańskie porządki mam gdzieś
Te mordy obłudne i puste - pal sześć
Wysyłam pijane toasty na świat
I za tych popijam, co we mnie od lat Paweł Wójcik – Toasty

Wygnanie z raju


Chodziłeś po dolinach i ogrodach D G D
Najdoskonalszy swego władcy twór D G D
Kwiatowy pył osiadał ci na stopach A e A
Twarz chłodził tresowany wiatr A e A
Zwierzęta grzały cię puszystą sierścią D G D
W źrenicy tańczył strumieni błysk D G D
A w zamian za to tylko posłuszeństwo A e A
Uległość wobec Pana więcej nic e Fis
Tylko pokora wobec bezgwiezdnego nieba e Fis
Miłość do tego tylko co potrzeba e Fis
A ja nie mogłam bezczynnością żyć upojną D G D
I zrobiłam to czego nie wolno G A h
Zrobiłaś – to się daje odczuć c Dis
Kaleczę sobie palce na kamieniach g c
A plecy jeszcze czują Archanioła miecz B c
I płaczesz idąc w dół po zboczu c Dis
U mojej szyi płaczesz ze zmęczenia g c
I nie masz nawet sił na starcie brudnych łez B c
Dałam ci rozkosz f
Dałaś ból G
Dałam ci dumę B
I wstyd c
Więc powiedz, po co jeszcze każesz mi iść z sobą Gis B Dis
Skoro nie cierpisz mnie i drwisz? Gis B G7
c G7 Gis f G7
d A7 B g A7
Utraciłem raj d A7
Więc po bezdrożach pójdziesz, nie czekając cudu B g A7
Utraciłem raj d A
I będziesz walczył o każdy życia dzień B g A7
Utraciłem raj d A7
Na próżno czekać będziesz końca swoich trudów B C A7
Utraciłem raj d A7
Nie będziesz miał nikogo oprócz mnie B C A7
d A7 B g A7
Utraciłam raj d A7
Do końca nie zapomnę ci tej winy g B A7
Utraciłam raj d A7
Będziesz cierpiała razem ze mną licząc dni g B A7
Utraciłam raj d C
I będę bił cię będę krzywdził bez przyczyny B g A7
Utraciłam raj d C
Jesteś słabością moją więc mi dodaj sił B g A7
Pomóż mi przejść przez strumień d g
Rękę daj A7
Utraciliśmy d A7
Utraciliśmy d A7
Utraciliśmy raj F C7 F

Dodane 17.07.2018 przez Zbik

Nagranie

A w zamian za to tylko posłuszeństwo

Przed spróbowaniem zakazanego owocu Adam i Ewa żyli w zgodzie z boskimi zasadami, ale byli nieświadomi – własnej nagości, a przede wszystkim różnicy pomiędzy dobrem i złem. Ich nieposłuszeństwo było jednocześnie pierwszym aktem wolnej woli opisanym w Biblii.

Starotestamentowy Bóg (często przedstawiany w programie "Raj" jako tyran narzucający swój porządek) oczekiwał od pierwszych ludzi "tylko posłuszeństwa" i, jak wskazuje Ewa w piosence, życia w "upojnej bezczynności".

Piosenka zdaje się stawiać pytanie, czy wolność warta jest ceny trudów, które trzeba dla niej ponieść, i w typowy dla Kaczmarskiego sposób pozostawia je bez odpowiedzi.


Dodane 15.09.2018 przez DX

Utraciliśmy raj

Utwór inspirowany jest biblijną historią z Księgi Rodzaju (rozdział 3), opisującą wygnanie z raju pierwszych ludzi: Adama i Ewy.

Według przypowieści, Bóg zakazał mieszkającym w rajskim ogrodzie Adamowi i Ewie jedzenia owoców z drzewa poznania dobra i zła. Ewa została jednak skuszona do złamania tego zakazu przez węża, a spróbowawszy zakazanego owocu podała go Adamowi.

«(...) rzekł wąż do niewiasty: « (...) wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło». [6] Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią: a on zjadł. [7] A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski.

Gdy Bóg dowiedział się o sprawie, przeklął Adama i Ewę i wypędził ich z raju:

[16] Do niewiasty powiedział: «Obarczę cię niezmiernie wielkim trudem twej brzemienności, w bólu będziesz rodziła dzieci, ku twemu mężowi będziesz kierowała swe pragnienia, on zaś będzie panował nad tobą». [17] Do mężczyzny zaś [Bóg] rzekł: «Ponieważ posłuchałeś swej żony i zjadłeś z drzewa, co do którego dałem ci rozkaz w słowach: Nie będziesz z niego jeść - przeklęta niech będzie ziemia z twego powodu: w trudzie będziesz zdobywał od niej pożywienie dla siebie po wszystkie dni twego życia.


Dodane 10.09.2018 przez Pan_Kmicic4

Cykl piosenek dla Marii Wiernikowskiej

Piosenka „Wygnanie z raju” jest częścią cyklu piosenek napisanych przez Jacka Kaczmarskiego w 1978 roku z myślą o wykonywaniu ich przez Marię Wiernikowską – wtedy piosenkarkę scen studenckich, później uznaną dziennikarkę radiową i prasową – z którą rok wcześniej Kaczmarski ex aequo wygrał Studencki Festiwal Piosenki w Krakowie.

Cykl obejmuje piosenki:

Ostatecznie Maria Wiernikowska nie włączyła do repertuaru żadnego z utworów: Ona to wzięła, o uwzględnieniu moich awansów nie było mowy, bo miała wówczas chłopaka, Greka, który o wiele lepiej grał na gitarze, nie mówiąc już o tym, że był przystojniejszy, i zaniosła te piosenki Koniecznemu, ale on powiedział, że są do niczego, w związku z tym nie śpiewała ich i siłą rzeczy, ponieważ mi szkoda było tego materiału, śpiewałem je sam.


Dodane 19.08.2018 przez DX

Nuty

comments powered by Disqus